วันจันทร์ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ขันธะปะริตตะคาถา

  วิรูปักเขหิ เม  เมตตัง           เมตตัง  เอราปะเถหิ เม
       ฉัพพะยาปุตเตหิ เม  เมตตัง        เมตตัง  กัณหาโคตะมะเกหิ จะ
อะปาทะเกหิ เม  เมตตัง         เมตตัง  ทิปาทะเกหิ เม
  จะตุปปะเทหิ เม  เมตตัง        เมตตัง พะหุปปะเทหิ เม
  มา มัง อะปาทะโก หิงสิ       มา มัง หิงสิ ทิปาทะโก
  มา มัง จะตุปปะโท หิงสิ         มา มัง หิงสิ พะหุปปะโท
  สัพเพ สัตตา สัพเพ ปาณา   สัพเพ ภูตา จะ เกวะลา
  สัพเพ ภัททะรานิ ปัสสันตุ    มา กิญจิ ปาปะมาคะมา
อัปปะมาโณ   พุทโธ  อัปปะมาโณ   ธัมโม   อัปปะมาโณ   สังโฆ
ปะมาณะวันตานิ สิริงสะปานิ อะหิ วิจฉิกา สะตะปะที อุณณานาภี
สะระพู  มูสิกา  กะตา  เม  รักขา  กะตา  เม ปะริตตา ปะฏิกกะมันตุ
ภูตานิ โสหัง นะโม ภะคะวะโต นะโม สัตตันนัง สัมมาสัมพุทธานังฯ

-------------------------------

เป็นบทที่ใช้แผ่เมตตาให้งู สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์มีพิษทั้งหลาย 




...โลโภ ธัมมานัง ปริปันโถ...

ความโลภเป็นอันตรายแห่งธรรมทั้งหลาย



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น